บล็อกของใบไม้

ก่อนอื่นต้องขออภัยเป็นอย่างสูง ตั้งแต่เปิดเทอมมามิได้อัพบล็อกเลย
เหตุคืองานลอยกระทง ที่ต้องเตรียมงานกันยิ่งใหญ่จนลุล่วงไปด้วยดีเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา
ต่อจากนั้นก็อ่านหนังสือหัวฟูนิดหน่อย
แต่ ด้วยของขึ้นในวิชาไทยลิทความรักอันท่วมท้นสายชลาลัย
ผมก็เข็น "ระทมจันทร์" โคลงสี่ออกมาจนได้

เชิญตำหนิติชมครับ

        เจิมจันทร์เจ้าเด่นฟ้า.....ราตรี
เพลินพิศประทีปที่................โชติฉ้วง
ตัวฉันหน่อยน้อยสี................แสงค่อย กว่าเธอ
ศศิราหุลห้วง........................ลดเลี้ยวเกี่ยวใจ

        เจิมจันทร์เจ้าเฉิดชั้น.....อากาศ
แต้มแต่งสุนทรียชาติ.............แก่ฟ้า
ตัวฉันหนึ่งเป็นทาส...............ประทีป ราตรี
ลอยดุจลมลอยหล้า...............อยากขึ้นเชยจันทร์

         ใบไม้ล้อเล่นคว้าง........ด้วยลม
อยากมอบให้เธอชม...............ต่างหน้า
ใบไม้ผัสขื่นขม......................เหตุว่า เกินเอื้อม
ใบต่างใบข้าวหญ้า.................เหี่ยวแห้งกรอมดิน

          ใบไม้ล้อเล่นขว้ำ.........ลงดิน
กรอบเกรียบกรังเกรอะสิ้น........ตกต้อง
ใบไม้สลายอิน-......................ทรีย์เสื่อม
'สาร', บ่อาจเอื้อนร้อง..............สู่เศร้าเคล้ารัก
.
.
.
(มิอาจลงนาม)